Het Stuurmanspad

De Westzijderkerk te Zaandam is gevestigd aan de Westzijde, de straat langs de Zaan. Het is een kruiskerk die tussen 1640 en 1680 gebouwd is.

Vroeger werd op het plein voor de kerk veemarkt gehouden. Het verhaal gaat dat een zwangere vrouw die op de hoorns van de stier werd genomen en tegelijk een kind baarde. Sindsdien heet het gebouw in de volksmond Bullekerk.

Het is de kerk waar cabaretier Freek de Jonge als kind, in de domineesbank, ’s zondags naar de preek van zijn vader luisterde. Het ouderlijke huis van de Jonge, Parkstraat 6 tegenover de kerk, staat er overigens nog steeds, al is het geen pastorie meer.

Een zijstraat met uitzicht op de kerk, is het Stuurmanspad. Een stukje nostalgie in het hart van Zaandam.

Steeds meer Zaans industrieel erfgoed krijgt winkel-, woon- en horecabestemming. In de oude fabriek van Verkade vindt u de Proeverij Koekfabriek, een verrassende eetgelegenheid.

Aan de overkant van De Zaan ligt Filmhuis de Fabriek. Een hypermoderne sportschool in een eeuwenoud pand, een atletiekbaan, muziekschool, bibliotheek, haven, theater, bioscoop.. alles op loopafstand.

Mensen die hier voor het eerst komen zijn verbaasd over de rust en de ruimte. Als je niets op het pad te zoeken hebt dan kom je er ook niet.

Kinderen uit de buurt zoeken in onze tuin naar vlinders, kikkers, egels en kabouters. Van die eerste drie weten we zeker dat ze er zijn. Het voelt als verwennerij om het historische pad op te lopen en te beseffen dat je thuis bent.

Hoe oud het pad precies is, is niet bekend want het padreglement is nooit gevonden. Mensen waren begin 17e genoodzaakt het veld in te bouwen omdat ruimte langs de dijken schaars werd. Veel paden werden naar hun bewoners genoemd.

Het Stuurmanspad heette oorspronkelijk Keesje Stuurmanspad. In het centrum van Zaandam leefden en werkten arbeiders en boeren naast elkaar. Vanaf het pad werd melk uitgevent. Met de bootjes bereikten ze hun vee in het Westzijderveld. Technisch gezien gaat het hier om een eilandje ontsloten door een wit bruggetje.

De polder en de Zaan zijn onderdeel van onze wereld. In de zomer verdwijnen de kinderen regelmatig, gelijk met zakken chips en pakken sap het bootje in.

Als er ’s winters ijs ligt in de sloten, dan kun je zo op de schaats stappen en in het polderlandschap verdwijnen.

Er staan maar zes huizen aan het pad. Er wonen sociale, betrokken mensen, zonder bemoeizucht.